Techniek

Dropshot: hot or not?

Inmiddels heb ik verscheidene onderwatervideo’s gezien van jagende snoekbaars. Zo kunnen ze seconden lang om een stilhangend prooivisje heen draaien om hem dan plotseling vol te grijpen, zonder dat het visje beweegt. Met stil hangend kunstaas kun je hetzelfde verwachten en dat is lang iets geweest wat ik niet kon bevatten. Dankzij het dropshotten heb ik daar toch veel inzicht in kunnen verkrijgen!

Tekst en foto’s: Sjoerd Beljaars
Ik was echt nog een groentje toen ik begin 2005 op de redactie van Beet Sportvissersmagazine kwam werken. Het vissen op snoekbaars stond bij mij nog in de kinderschoenen en daarmee verbloem ik het eigenlijk nog. Als ik terug denk aan die eerste wanhopige pogingen op deze rover, dan staat het schaamrood me nog steeds op de kaken. Ik zal het maar gewoon bekennen. Bij ons op de rivier de Oude Maas te Barendrecht heb ik met heuse strandhengels, circle hooks en 80 tot 100 grams stukken ankerlood op snoekbaars gevist. Zo, dat is er uit! Als ik dat dode visje maar in die vaargeul kon krijgen en daar kon laten liggen, was ik een blij man. Het plezier bij de spaarzame vangsten was er niet minder om, bij een 50’er kon ik al compleet uit mijn dak gaan.

STELLENDAM Maar goed, toen kwam ik bij Beet en dat was zo’n beetje de tijd dat mijn collega Alex Boom iedereen daar tot waanzin dreef met zijn dropshotverhalen. Weinig mensen die hem geloofden. Gelukkig voor hem, maar zeker ook voor mij, was ik zo groen als gras en vond hij bij mij een luisterend oor. Het duurde even, maar midden 2006 nodigde hij me dan uit voor een avondsessie in Stellendam. Hier zouden wij wel even met de dropshot rig een stuk of tien snoekbaarzen vangen en een dito aantal aanbeten krijgen. Tuurlijk…
VERVELENDE GRIJNS Ik kwam wat later op de stek aan en Alex was al begonnen. Toen ik dichterbij kwam, zag ik die vervelende grijns al op zijn gezicht, die ik nu maar al te goed ken. Een grimas van een onvervalste betweter die zijn gelijk krijgt. Hij had er al een stuk of 3 gevangen, zei hij tegen iemand die al blij kon zijn met een enkel exemplaar op drie sessies. Ik kon het nauwelijks geloven, maar werd al snel getuige van de zoveelste aanbeet voor Alex die avond. Hij miste, viste door… weer een aanbeet… En nu was het wel hangen. Ik stond er naar en keek er naar, totdat Alex mij voorzag van een hengel met dropshotmontage. Vanaf dat moment veranderde het snoekbaarsvissen voor mij, eigenlijk het hele roofvissen…

BEGINNERSFOUT Een beginnersfout is snel gemaakt en ook door mij. Ik draaide de dropshotmontage veel te snel binnen en daarna nog eens en daarna nog steeds. Ik besloot maar eens goed te kijken naar Alex zijn techniek. Tergend langzaam trok hij de montage met het loodje over de bodem naar zich toe om vervolgens weer lijn binnen te draaien en opnieuw de boel behoedzaam naar zich toe te trekken. Daarbij kon hij de montage ook rustig voor een tiental lange seconden stil laten hangen. Met een enkele worp kon Alex zo makkelijk 3 minuten in de weer zijn.
 

ZIE JE WEL Ik kreeg dit alles maar moeilijk onder de knie. Niet zozeer motorisch, maar ik kreeg het domweg niet gerijmd. Hoe kan een stil hangend stukje rubber nu in vredesnaam aantrekkingskracht uitoefenen? Met deze vraag in het hoofd kreeg ik een snoeiharde aanbeet; op het moment dat ik mezelf voor het eerst zover kreeg om het shadje volkomen roerloos vlak boven de bodem aan te bieden. Bam! Ik was verbijsterd, sloeg niet aan en miste de vis, maar mijn ogen waren geopend! Alex lachte me alleen maar toe met een blik van ‘zie je wel’. De tien zouden we die avond samen niet halen, maar voor mij was het allemaal meer dan genoeg voor een geheel vernieuwde kijk op het snoekbaarsvissen en het gebruik van kunstaas in het algemeen.

LOFTROMPET De loftrompet voor de dropshotrig schalde luid en duidelijk. Een dropshotartikel van Alex in Beet mei 2007 zorgde voor behoorlijk wat spraakwater in Nederland en België en met een volgend artikel, dat in zo’n 6 landen verscheen was het pas echt goed raak! Europa was in de ban van het dropshotten, met name onze Duitse collega’s bij het magazine Blinker raakten er niet over uitgesproken. Even was er nog de kanttekening dat er vrijwel uitsluitend kleine snoekbaars werd gevangen met de dropshot rig. Tja, het rubber aan de haak was doorgaans een stuk kleiner dan hetgeen bijvoorbeeld verticalend in combinatie met een jigkop werd aangeboden.

ALLEEN KLEINE VIS?Terugkijkend durf ik te zeggen dat er inderdaad ontzettend veel kleine snoekbaars werd (en wordt) gevangen met het dropshotten, maar zeker ook de kapitale vissen! Met dropshotten ben je simpelweg een stuk minder selectief en vang je gewoon meer en alle formaten. Nou ja, dat is ook niet helemaal waar natuurlijk. Inmiddels worden er zo ook dropshotsystemen gebruikt met bijvoorbeeld het grootste formaat Finn S van Lunker City (inclusief staartdreg) en de kans dat je nu nog kleine snoekbaars haakt, is beduidend kleiner.



DE BRUGSTEK Nader bekeken is het succes van dropshotten logisch te verklaren voor een agressieve bodemrover als de snoekbaars. Met het loodje op de bodem zit je voortdurend in de strikezone en met het kunstaas plus haak er net boven is de kans op vastzitten veel minder aanwezig. Over de techniek kunnen we heel ingewikkeld doen, maar zeg nu zelf, een kind kan de was doen. Aldus het succes van dit bijzondere systeem in een notendop. Het werd een zegen voor de kantvisser, al helemaal op plekken met een ‘vuile’ bodem, daar waar we de snoekbaars doorgaans toch vaak moeten zoeken.
 

ZALIGMAKEND Regelmatig stapte ik bij iemand op de boot voor een verticaalsessie en werd de dropshothengel nog niet eens meegenomen, maar voor kantsessies koos ik steevast voor de dropshot rig als techniek. Werkte het niet, dan zat er geen snoekbaars. Maar ik zat er naast, behoorlijk! Dropshotten is niet zaligmakend, verre van dat! Het duurde lang voordat ik dat zelf aan den lijve ondervond, totdat ik voor de zoveelste keer een echte dropshothotspot bezocht.

DE BRUGSTEK Deze ‘brugstek’ in Noord-Brabant was meestal wel goed voor wat aanbeten. Niet altijd, want ‘ze zaten er niet altijd’. Helaas, ook deze dag gaven ze niet thuis. Dacht ik. Ik weet niet meer waarom ik een shadhengel mee had genomen en wat me er toe heeft gebracht om het hiermee te proberen, maar het was een schot in de roos. Na een half uur vruchteloos dropshotten, ving ik er maar liefst 8 uit iets van 16 aanbeten. Ja, ik verspeelde ook wat shads aan de obstakelrijke bodem, maar dat was het waard!
 

PSYCHOLOGISCHE OORLOGSVOERING ‘Snoekbaars is grillig. De ene keer willen ze zus, de andere keer zo…’ ik heb het altijd naar het rijk der fabelen verwezen, maar vanaf dat moment begon ik daar langzamerhand de waarheid van in te zien. De ene keer een dood voorntje dat voor ligt op kunstaas, de andere keer visa versa. De ene keer een wild schoppend schoepstaartje, de andere keer een strak V-staartje. Ik begin maar niet over kleuren. Echt, het kan je tot waanzin drijven met de mogelijkheid dat ze er dus ook gewoon niet zitten of totaal geen zin hebben om toe te happen. Een knap staaltje psychologische oorlogsvoering van ze nietwaar? Enfin, voor mij was dat het een openbaring dat de dropshot rig zeker niet altijd het aangewezen systeem is.

STREETFISHING Ik begon me meer te verdiepen in het werpend vissen met shadjes. Het dropshotten, ofwel dat tergend langzaam binnenvissen, begon me ook behoorlijk te vervelen, zeker bij het uitblijven van actie. Werpend met shads kon ik bovendien veel meer water afdekken en met de juiste techniek en dito loodkopgewicht kon ik redelijk tot goed het aantal vastzitters voorkomen. Toch is het dropshotten niet naar de achtergrond geraakt, maar heeft het nu nieuwe bestemmingen. Vind ik werpend een stek waar ik meerdere aanbeten krijg, dan kan ik dat met de dropshot rig immers langzaam en precies uitkammen. Zeker op (stromend) water met kleine hotspots op afstand kun je het shadje met de dropshot rig in principe zo lang als je wilt op de stek aanbieden, iets wat je met de conventionele loodkop-shad kunt vergeten.

EENVOUD Daarnaast is de dropshot voor mij het systeem, wanneer ik met een bijhengel wil vissen vanuit de boot. Loodje tot op de bodem laten zakken, ietsjes lijn bij geven en laten voor wat het is; naar die hengel wil je verder toch geen omkijken hebben? Nou ja, het is misschien iets complexer dan dit, maar heel ingewikkeld hoef je het niet te maken. Ik zou in ieder geval niet weten hoe je het jezelf gemakkelijker kunt maken.
 

FINESSE Dan is er nog het finesse vissen, waar ik zelf bar weinig ervaring mee heb. In Nederland en België is dit desalniettemin behoorlijk populair geworden dankzij de vele Streetfishing wedstrijden, die inmiddels georganiseerd zijn. De wedstrijden in Amsterdam en Gent in 2011 kan ik me nog goed voor de geest halen. Deze werden gewonnen door de Fransman Philippe Delvenne, van top tot teen gesponsord door Reins, een merk dat voor velen nog onbekend was, maar in het buitenland reeds furore maakte, vanwege haar grootse aandacht voor details en finesse. Philippe viste, jawel, met de dropshotrig, maar dan anders. Dat wil zeggen, alles was op en top verfijnd. Geen dropshotloodjes van 14 tot 21 gram, maar lichtgewichtjes van soms nog geen 3 gram. Tja, hoe lichter je gaat, hoe minder weerstand een voorzichtige ‘wedstrijdsnoekbaars’ voelt bij het grijpen van het shadje. Daarnaast gaat het kunstaas sneller de bek in. Een 3 grams loodjes geeft immers makkelijker mee dan een 21 grams variant.

BART VAN DE WALLE Een ander element waren de haken van Philippe; dundradig en klein, ofwel vlijmscherpe prikkertjes die meer aan brasemhaakjes doen denken. Hoe dan ook, Ralph de Kock, een begenadigd Streetfisher uit Hellevoetsluis, was toen al regelmatig op het podium te vinden en had zijn ogen niet in zijn zak zitten. Binnen mum van tijd scoorde Ralph echter nog beter op de wedstrijden, werd hij verdeler van Reins in de Benelux en creëerde hij een groep pro staffers om hem heen, die inmiddels behoorlijk naam hebben gemaakt. Het beste voorbeeld is toch wel Bart van de Walle uit Groningen. Ik ben de tel kwijt geraakt. Bart heeft wedstrijd op wedstrijd gewonnen, laat staan de keren dat hij tweede of derde is geworden. Ongekend! Een van zijn favoriete systemen, zo niet zijn absolute favoriet? Jawel, dropshot en dan verfijnd tot en met!

KRITISCHE GRENS Nogmaals, ik zelf ben geen finesse visser, ik ga liever wat grover, ik wil wat voelen! Laat mij maar een 18 grammer over de bodem slepen. Zo kan ik goed voelen of ik de montage over zand, modder, misschien wel over mosseltjes, in een putje, of van een talud af trek. Dat is mijn mankement hoor, ik heb gewoon geen ervaring met deze delicate visserijen, ook al kan dat soms echt veel effectiever zijn, maar mits geoefend. Ik ga liever zwaarder dan lichter. Zo ook bij het werpen met shads. Is 14 gram in principe genoeg om bodem te houden, dan knoop ik gerust een 18 grams loodkop aan mijn onderlijn. Iets wat ik ook de beginnend snoekbaarsvisser mee wil geven; ga niet wanhopig op zoek naar die kritische grens, zorg eerst maar eens dat je zeker weet dat je je kunstaas in de strikezone houdt! Kun je het je vervolgens veroorloven om lichter te vissen? Doen! Want dat levert je de meer vis op!

DOEN! Ondanks het feit dat ik de dropshot rig nu veel minder gebruik dan in de begintijd, toch ben ik het systeem erg dankbaar. Immers heb ik door het dropshotten de snoekbaars veel beter leren begrijpen en heeft het me uiteindelijk veel dichter bij deze rover gebracht. Met andere woorden, weet ik geen beter systeem voor de beginnend snoekbaarsvisser vanaf de kant!
 

SNOEK Het duurde niet lang of ook de snoek kwam in zicht met de dropshotrig. Zo werden er systemen geknoopt met staaldraad of dik fluorocarbon. Op dagen dat snoek wat passief tegen de bodem aan ligt kan het volgens mij dodelijk effectief zijn om de groenjassen dusdanig te belagen. Wat te denken van een dode aasvis op de haak in plaats van een shad? Toch zegt mijn ervaring dat snoek een heel ander jachtgedrag vertoont, actiever zeg maar. Op ‘normale’ dagen zie ik daarom niet het nut in van een toch vrij passieve aasaanbieding en zet ik mijn geld liever op actief geviste shads of jerkbaits.

KANTHENGEL Wat nu de juiste dropshothengel is, dat blijft een heikel punt. Menig fabrikant heeft een hengel op de markt gebracht met het twijfelachtige predicaat ‘dropshot’. De een is daarbij geschikt voor dit doel, de ander niet, ook al is dat natuurlijk een kwestie van smaak. Voor vanaf de kant vis ik persoonlijk het liefst met een hengel van 2,40 tot 2,70 meter met een werpgewicht van 7 tot 24 gram. Daarbij mag de hengel wel wat topactie hebben, maar absoluut niet parabolisch. Liever heb ik hem in de top ook nog wat strak, zodat ik alles goed doorkrijg, zowel de bodemstructuur als de aanbeten natuurlijk. Tja, eigenlijk is er dan nog weinig verschil met een shadhengel.

BOOTHENGEL Vis ik vanuit de boot met een dropshot rig aan de bijhengel, dan mag hij juist wel parabolisch zijn. Met deze hengel ben je hoe dan ook wat trager met je reactie en dan snoekbaars moet daarom zo min mogelijk weerstand voelen, of hij spuugt de boel weer uit. Met een hengel die wat doorbuigt krijg je anders gezegd net wat meer tijd om een aanbeet te verzilveren.

Lees verder over dropshotten of bekijk een gerichte collectie streetfishing artikelen bij Fish Inn >>
Dropshot voor iedereen - Sjoerd Beljaars & Alex Boom
Dropshotten, wat is dat en hoe moet dat nou? - Renier Izeboud

Om de bijhorende reacties te bekijken heb je een account nodig.

Registreer of log in als je reeds een account hebt.

Leden

21190

Foto's

92088

likes

242