Buitenland

Avontuur in Dalarna Zweden deel 5

 

Vandaag belooft een enerverende dag te worden in meer dan een opzicht. Ropa en ik besluiten om zelf de omgeving te verkennen. We hebben een aantal mooie meren gezien op de kaart en we willen kijken of we daar bij kunnen komen. Dat laatste zal wel een uitdaging worden maar dat is juist een van de leuke dingen.



We hebben besloten om voor het ontbijt nog even te gaan werpen in de meertjes van de golfbaan die ons de eerste dag leuk vis opleverden. Hier is het echter redelijk stil, ik pak een kleine snoek en verder gebeurt er niets, wel zien we een hoop 30-50 cm snoekjes wegschieten uit de biezen. Na een uurtje houden we het voor gezien en gaan we ontbijten.



Na het ontbijt pakken we de spullen in om op avontuur te gaan, we rijden richting Malung, ten noordoosten hiervan liggen een aantal meren die wel eens goed kunnen zijn. Als we voorbij Malung zijn gaan we richting Öje, de plaats waar het meer Öjen naar vernoemd is. Als eerste zien we het Hättsjön, dit ziet er erg mooi uit, veel riet en biezenvelden en hier en daar rotsblokken. Echter zo vanaf de weg kun je er niet gemakkelijk bij komen, je moet er voor omrijden. We besluiten dit niet te doen omdat een paar kilometer verder een ander meer, het Tyngen meer, pal aan de weg ligt, en dit willen we graag zien.

Daar aangekomen parkeren we de auto en lopen naar het meer, dit is pure snoekenporno, overal biezenvelden die op de ondiepe platen van 50-70 cm diepte staan en waarbij de planten breed uit elkaar staan. Ideaal om hier met grinders of andere grote spinnerbaits te vissen. Daarnaast op de wat diepere stukken hele stukken met plompenbladen en waterlelies, ik heb weinig wateren gezien die er zo perfect voor de snoek uitzien.

Ropa loopt het water in en omdat ik geen waadpak heb is het toch behelpen en ik moet op zoek naar een plek aan de oever waar ik kan werpen. Man, man, man, wat had ik nu graag een bellyboot gehad!! De eerste worp die ik maak is gelijk raak, een snoek van een cm of 55 knalt vol op mijn spinnerbait.



Met hulp van Ropa wordt hij onthaakt en we lopen verder rond de baai, ik mis hier nog een vis en een stuk verder bij een eilandje waar we net niet naar toe kunnen (het is net te diep voor een oversteek) haak ik een mooiere vis. Dit moet een ver familielid van Flipper zijn geweest want hij maakt sprong na sprong. Helaas ook vlak voor de kant waarbij hij de jerkbait vakkundig lost en mij beteuterd achter laat....



Hierna besluiten we verder te rijden en op zoek te gaan naar de trailerhelling bij Öjensjön. Na daar even rond gereden te hebben denken we eindelijk de 'trailerhelling' gevonden te hebben of anders gezegd de weg loopt hier gewoon het water in... Je kunt er goed traileren want de ondergrond is gewoon steen dus stevig genoeg. Dit hoekje ziet er erg goed uit en we besluiten hier ook een paar worpen te maken. Ropa en ik gaan ieder een kant op; Ropa links, ik rechts. Er staan hier allemaal boothuisjes en ertussen riet en waterlelies, perfect dus voor snoek. Alleen superrot om te werpen, weinig ruimte en lang gras, bomen en ander geneuzel.

Ik ga op een steen staan naast een boothuisje, ik kan net met twee voeten op de punt van de steen staan, rechts van mij staat een berk, lastig werpen zo. Dan maar een trick cast, ik pak de jerkbait en wil onderhands werpen. Op het moment dat ik de worp maak verlies ik mijn evenwicht en ik wil dit corrigeren door mijn hand uit te steken. KRIGG!... Ik hoor de ratels van de jerkbait en een doffe klap tegen mijn hand. F***k! tijdens mijn poging om te blijven staan heb ik mijn hand precies voor de baan van de jerkbait geplaatst en deze heeft zich met een dreg vakkundig tot net over de weerhaak in mijn pink geboord. Auw!, Auw!, Auw!!! Ik hoor Ropa roepen: 'ik heb er een!", "ik ook" zeg ik droog, alleen heeft hij het niet gehoord, hij is druk met de snoek.



Ik loop naar hem toe en Ropa zegt; "Je moet even foto's maken, dit is een leuke snoek." Ik antwoord: "dat gaat niet, ik heb een dreg in mijn pink." "Hoe krijg je dat voor elkaar?", is zijn antwoord. Snel maakt hij wat foto's en komt mij helpen de haak eruit te halen. Deze heeft zich net met de weerhaak in mijn pink geboord en hoe ik ook trek, hij zit muurvast, de enige optie is doorduwen. Dit proberen we, maar mijn huid is heel taai en ik heb niet echt het gevoel dat het ergens heen gaat. Ondertussen belt Ropa met het hotel of er ergens een dokter is. Het is zondag en het enige wat we kunnen doen is naar Mora rijden wat zo'n 50 km verderop ligt. Maar nadat het hotel met de eerste hulp van het ziekenhuis gebeld heeft, is het advies om hem gewoon door te drukken; lekker is dat...

Uiteindelijk na 20 minuten gewroet is het puntje zichtbaar, het probleem was dat hij zich met de punt richting het bot heeft geboord, dus hij moet eerst naar boven en eruit. Een ander probleem is dat we geen kniptang bij ons hebben en de enige optie is om de weerhaak plat te knijpen en terug te halen, maar ik ben als de dood dat hij niet plat genoeg is en blijft hangen als hij terug gaat. Uiteindelijk is hij door en Ropa knijpt de weerhaak plat. Na 4x gekeken te hebben of hij goed plat is, trek ik hem er terug uit, PFFF, eindelijk. Een euforische golf van emotie komt over me heen, dit wil ik echt nooit meer meemaken. We maken de wond zo goed en zo kwaad als het kan schoon en doen er een pleister op, er resten twee kleine gaatjes in mijn pink.



We vissen nog even door en Ropa vangt nog een aantal snoekjes. Uiteindelijk besluiten we om naar Malung te rijden om desinfecteermiddel te halen, echter als we terug willen blijkt de slagboom dicht te zijn. Shit! wat nu. Het is een cijferslot en Ropa gaat als een bankovervaller met zijn oor tegen het slot aan de gang. Na tien minuten geeft hij het op en probeer ik het, ondertussen is Ropa aan het kijken of er iemand in de buurt is. Ik ben er na twee minuten redelijk klaar mee, er moet toch een snellere manier zijn? Dan herinner ik mij dat er een VVV in de buurt zit, ik google even en warempel vind ik het nummer, als ze nu maar open zijn...



De telefoon wordt opgenomen en een behulpzame Zweed hoort mijn verhaal aan, "I'll be with you in 2 minutes" is zijn antwoord en inderdaad is hij er echt in twee minuten. We vertellen waarom we er zijn en hij vertelt ons dat de 'officiële' boothelling hier niet is en biedt ons aan om de weg te wijzen. Dat is twee vliegen in één klap: achter het hek vandaan en de juiste helling, perfect!

Na de boothelling te hebben gezien bedanken we de vriendelijke Zweed en rijden we naar Malung om desinfecteerspul te halen. Daarna rijden we terug naar het hotel, om te eten. De maag knort behoorlijk, zeker omdat we weten hoe goed Bert kan koken. Als voorgerecht hebben we pizza en daarna een hamburger, Lugnet style. Wat betekent dat het allemaal ambachtelijk bereid is en dat proef je, ik weet zeker dat ik na deze trip twee kilogram ben aangekomen.



Moe maar voldaan bespreken we de dag van morgen; Öjesjön is echt het meer waar we met een boot op willen, dit is een meer met potentie en willen dit graag verder bevissen op de juiste manier. Bert heeft een boot geregeld, Öjesjön here we come!

Wil je meer informatie over deze locatie ga dan naar www.lugnethotel.com

 

Om de bijhorende reacties te bekijken heb je een account nodig.

Registreer of log in als je reeds een account hebt.

Leden

21552

Foto's

92113

likes

271