Buitenland

Beet 2006: Meervallen met de Vlieto's

De gebroeders Arno en Wim van Vliet uit Vlaardingen, de Vlieto’s dus, zijn eeneiige roofvissers. Snoek staat bovenaan de lijst, gevolgd door alle vissen met tandjes en ook de enorme meerval neemt een speciale plaats in bij het duo. De Vlieto´s vertelden al eerder in Beet over hun vangsten en technieken. In dit artikel mogen we met de Vlieto´s mee op reis naar Frankrijk. Door hun enthousiaste verhalen en het vertonen van eerdere meervaltrips, groeide de belangstelling en zo trok een enthousiaste groep van zeven man vorig jaar naar de Saône. Hier volgt het relaas van een zeer geslaagde Vlieto´s trip.

Tekst & foto´s: Arno en Wim van Vliet



PALING ‘s Avonds rond 20.00 uur ben ik met de boot naar mijn broer Wim gegaan en daar aangekomen stonden Sander en Arjan al te wachten. Ze waren erg benieuwd naar het aas; gelukkig was de paling in topconditie. Na eerst een bakkie gedaan te hebben voor de lange nacht, werden de laatste spullen in de auto en boot geladen. Uitgezwaaid door vrouw en kinderen, konden we met zijn vieren beginnen aan ons meervalavontuur.

MACON  Na een rustig ritje door de Franse nacht, kwamen we 's morgens om 08.00 uur aan op de camping bij Macon. Direct werd er gekeken naar de waterstand van de Saône. Ikzelf vond het een beetje laag, maar mijn broer Wim zei dat er in ieder geval wel sprake was van meer stroming ten opzichte van vorig jaar. De tenten werden opgezet en de boten getrailerd. Het was hier duidelijk een stuk warmer dan in Nederland, wat weer positief is voor de temperatuur van het water. Nadat de drie andere jongens ook gearriveerd waren, was de ´bende van 7´ compleet. Gezamenlijk werden er bruikbare tips uitgewisseld en vertrokken we om allemaal een avondje te driften.



GOED BEGIN De eerste avond gebeurde er bij mij en mijn broer niet veel; hoogstens een paar keer een klein meervalletje dat even aan de kop van de paling ging hangen. Rond 01.00 uur 's nachts hielden we het voor gezien en voeren terug naar de camping, waar we merkten dat we de laatste waren; de andere boten lagen al weer op hun plek. Eenmaal aangekomen werden we enthousiast begroet door Michel, die zijn eerste twee meervallen gevangen had. Een van 1,30 meter en een grotere van 1,68 meter. Een goed begin voor drie jongens die het voor het eerst doen!



TACTIEK De volgende dag werd er door iedereen lekker uitgeslapen en pas om 11.00 uur ontbeten. Niemand had haast, want met deze hitte ben je binnen twee uur geroosterd. Zo heb je in ieder geval alle tijd voor lol en dat heb je wel met zeven enthousiaste (snoek)meervalvissers. De avond kwam er snel aan en we begonnen allemaal weer een beetje de kriebels te krijgen, dus snel eten en wegwezen… het water op. Ieder naar de plek, waarvan hij gisteren dacht: ‘daar moet ik snel nog eens terugkomen.’ ‘s Nachts om twee uur kwamen we weer bij elkaar, maar niemand had een aanbeet gehad, laat staan verzilverd. Balen, zou het toch een mazzeltje zijn geweest van Michel of moeten we toch meer uit de kast halen?

VERANDERING VAN SPIJS...De volgende avond pakten we het anders aan; iedereen nam zijn slaapzak en voldoende aas mee de boot in. We besloten om 's nachts voor anker te gaan op een mooi ogende plek en daar met vier hengels, voorzien van dobbers, af te wachten, tot de meerval zou gaan jagen. Dat plan bleek goed uit te pakken, want die nacht vingen we allemaal een mooie meerval, met als uitschieter een meerval van 1,87 meter van Michel! De volgende dag waren we allemaal in opperbeste stemming.



 

HET MONSTER Na drie dagen trokken Wim en ik naar ons favoriete stekkie (tip van onze vriend Bob, de ´Silurekoning´ uit Amsterdam) om daar te ankeren, vlakbij een gat in een onderwater liggend dammetje, waar water doorheen stroomde.
De dobbers werden uitgezet en het wachten kon beginnen, iets dat in ons geval het best gaat met een tasje koud bier, waarvan we trouwens altijd te weinig bij ons hebben! Dus dan maar op tijd slapen...
Het moet rond 03.00 uur zijn geweest, toen een van de Penn reels keihard begon te ratelen. Het was Wims beurt… hij pakte de hengel en werd zowat de boot uitgetrokken! "Kolere Arno, die gaat er niet normaal van door!”, zei hij. Ik deed hem de but (riem met hengelhouder) om en het gevecht kon beginnen... Na een minuut of vijftien kwam de vis al aardig dicht bij de boot, maar wist nog niet van ophouden. Zwaar bonkend op de hengel, deed de meerval er alles aan om te ontsnappen, maar uiteindelijk moest hij het toch afleggen tegen Wim. Vijf minuten later kon ik voorzichtig zijn bek (met handschoenen) beetpakken. "Wat een kop zeg, dit moet mijn persoonlijke record zijn", trilde Wim. Ja, dat voelde ik bij het naar binnentrekken van deze gigant ook wel! We haalden de haak uit zijn bek en maten de meerval op; 2,12  meter en 63 kg!



Na de vis snel gestringerd te hebben, voeren we terug naar de camping. Juichend en zingend liepen we naar de tenten, waar de andere jongens nog maar net een half uurtje in de slaapzak lagen. Ze hoorden ons verhaal aan en konden eigenlijk niet wachten, maar besloten toch nog even te gaan pitten. Lang duurde dat echter niet. Na veel gedraai en geritsel in de tenten, stonden we op om snel met z´n allen de supervangst te bekijken. Na wat mooie foto's van het monster + roofvisteam, werd hij ongedeerd weer vrijgelaten.



We kunnen terugkijken op een superweek met een supervis, gigantisch mooi weer, leuke vrienden en diverse mooie vissen; 31 meervallen enne… nul snoeken!

Om de bijhorende reacties te bekijken heb je een account nodig.

Registreer of log in als je reeds een account hebt.

Leden

21615

Foto's

92120

likes

280